Albert & Ineke wandelen richting Rome

English texts below dutch texts

Archief voor de categorie “Uncategorized”

Verder op website…

Dank voor de leuke en stimulerende reacties op het stukje waarin ik de reis aankondig! Voor wie het reisverslag verder wil volgen, dan graag kijken op:

http://www.albert-beekes.nl

Update van wandelboekje

Maandag 16 april 2018 reis ik met de trein naar Trento om van daaruit het stuk tot aan Bologna te lopen. Ik ga stukken van de route checken en dan volgt hopelijk in November een nieuw wandelboekje, met up-to-date informatie en een uitbreiding met het stuk Trento-Verona.

Lezing

Op donderdag 23 april om 8u ’s avonds geeft Albert een lezing in de bibliotheek in Groesbeek over het boek Nergens over Praten.

Zie: http://www.bibliotheekgroesbeek.nl, onder het kopje ‘Nieuws’

website over nieuw boek is gelanceerd!

Voor geinteresseerden in het nieuwe boek “Nergens over Praten”, van Albert, zie:

http://www.nergensoverpraten.nl

Wandelgidsje gemaakt: Via sugli Argini, weg over de dijken

Net verschenen! De ondertitel is: Wandelen over de Povlakte van Verona naar Sasso Marconi langs de Adige, Po en Reno.

Het begon als een leuk ideetje, maar is uiteindelijk een serieuze klus geworden.

via_sugli_argini_voorkant

Het boekje vormt de verbindende schakel tussen de Via Claudia Augusta en de Via dei Degli. Met prachtige kaarten, in kleur. Informatie over goedkope accommodaties. Fraaie wandeling van pakweg 7 dagen. Misschien een leuk boekje om cadeau te geven….!

overzichtskaart_vsa

Route verdeeld over 16 kaarten van pakweg 10 km. Zie http://www.albert-beekes.nl.

routekaart - vsa

 

De parels van de Po vlakte / the pearls of the Po area

Eerst weer een dank aan iedereen voor de reacties en mails. We ervaren ze als aanmoedigingen! We zijn de Po-vlakte overgestoken en nu aangekomen vlakbij Bologna. Vrijdag gaan we beginnen aan de Weg van de Goden die ons naar Florence zal brengen, over de Appenijnen. Sinds mei heeft het eigenlijk niet meer noemenswaardig geregend op de Po-vlakte volgens de mensen hier en het is eigenlijk verwonderlijk hoe groen het nog is op veel plaatsen.

We begonnen vorige week donderdag met een extra dagje in Verona en hadden een heerlijke lunch met de zusters. We aten mee in een flinke zaal waar het self-service was. We zaten aan een aparte tafel met Zuster Maria Luisa (die Albert nog kent uit Sudan) en een regionaal hoofd van de congregatie (die jaren in Uganda heeft gewerkt). Voor het eten werd onze aanwezigheid uitgelegd aan de andere (meest oudere) zusters die een ‘huis’ hebben. Zuster Maria Luisa zoekt steun om bezigheidstherapie voor de zusters te introduceren.

Voor de meeste wandelaars naar Rome is de Po-vlakte wat betreft landschap het meeste saaie deel van de route en ook vol uitdagingen vanwege weinig schaduw, beperkte overnachtingsmogelijkheden, steekvliegen en muggen. We waren voorbereid, maar ja hoe bereid je je voor op temperaturen die wel tegen de veertig graden lopen? In ieder geval zijn we iedere ochtend om 7 uur vertrokken en vaak was het ook mogelijk om al voor die tijd te ontbijten.

We hadden een mooie route gevonden over voornamelijk dijken en rustige wegen. Het voordeel van de dijken is, naast het weidse uitzicht, dat als er maar een zuchtje wind is je die in ieder geval op de dijk voelt. Juist zo’n briesje maakt een enorm verschil op een warme dag.

Hoewel we ook genoten hebben van de uitzichten, het karakteristieke van het landschap zijn het toch vooral de mensen hier die de parels van de Po zijn, met hun vriendelijkheid, aanmoedigingen, hulp en kookkunsten.

En ja die hulp hebben we wel zeer gewaardeerd, zoals zaterdag toen we na een lange vermoeiende wandeling erachter kwamen dat er twee straten met dezelfde straatnaam waren in dezelfde gemeente en wij bij het verkeerde adres waren. Dat kostte wel mooi twee uur extra lopen in de hitte… Stefano legde uit wat er mis was gegaan en was bereid ons de goede weg te wijzen. Hij op de fiets, wij ernaast, ondertussen babbelend in ons beste Italiaans. Toen hij zei dat hij met ons meeging, dachten we eerst nog even dat hij bedoelde dat hij ons met de auto zou brengen, maar die vlieger ging niet op…

En zondag bleek het hotel dat we op het oog hadden gesloten. Het zou maandag weer opengaan… Geen reactie op telefoon en aanbellen. Een aardige buurman zocht naar allerlei alternatieven, maar moest het uiteindelijk opgeven. We hebben het nog even in een cafeetje geprobeerd, maar er zat volgens iedereen niets anders op dan teruglopen naar het vorige dorp, 5 km terug. Daar troffen in een barretje een jongen die ons met de auto naar een bed and breakfast even verderop bracht!

In die b&b werden we hartelijk verwelkomd en kregen we ’s avonds een maaltijd waar we enorm van hebben gesmuld. Een heerlijke salade, een zachte carpacchio, een pasta met een lekkere saus, een stukje kip, wat taart en tenslotte een capuccino. En dat voor een tientje de man. O ja, we kregen er ook nog een lekker flesje rode wijn bij! We komen nu vaker tegen dat mensen wat van de prijs af doen omdat we al zo lang onderweg zijn…

First of all a thank you for all those who are responding via the blog or via mail. We experience them als encouragements! This week we have crossed the Po-area (the flat area between Verona and Bologna) and have now arrived near Bologna. Friday we plan to start with the Via degli Dei (God’s Route), a walking trail through the Apennines between Bologna and Firenze. People tell us that it has not rained properly here since May. Although you immeditaly notice the dryness of the fields, it is surprising how green it still is in many places.
Last week we started with an extra day in Verona where we had a wonderful lunch with the sisters. We joined a good number of the elderly sisters who took their lunch in a big hall. We sat at a separate table with Sr Maria Luisa (who worked together with Albert in Sudan) and with the regional superior of the congregation, who worked for many years in Uganda. Before all started eating our presence was explained to the sisters, most of whom have also worked for many years in developing countries and now have a chance to rest in Verona. Sr Maria Luisa is seeking support to introduce occupational therapy for the sisters.

For most of the people who walk to Rome the Po-area is boring as far as landscape is concerned, but it is at the same time challenging because of the lack of shadow, limited accommodation opportunities, the big numbers of persistent and biting flies and mosquitos. We were prepared, but how do you prepare for temperatures above 40 degrees Celsius? Anyway we tried to start walking every morning at 7, but it was not always possible to have an early breakfast. In the final week before our start from the Netherlands someone sent us a beautiful ‘new’ route along dikes and quiet roads. Since we were still not sure about a good way to cross the Po-area we were quite happy. And indeed the route is recommendable. The advantage of dikes is the wide view and when there is a little bit of wind, then that is the place to feel it. And on hot days some regular fresh wind makes all the difference.

Although we enjoyed the wide views, the flatness and other characteristics of the area, the pearls of the Po were the people with the kindness, encouragements, their help and cooking skills!

And yes, we did appreciate the help. On saturday we found out in the early afternoon, after a long tiring walk in the sun that there were two streets with the same name in the same town and that we were at the wrong address. That little joke took us an extra two hours in the heat… Stefano explained to us what had gone wrong and he was prepared to show us the shortest way to our ‘new’ address.
He sat on his bike and we tried to keep up with the pace. In the meantime we chatted in our best italian… By the way, when he first said that he would come with us, we both mistakenly assumed that he would bring us by car… Step by step we realized that we were not going to his house to collect the car, but would continue to walk…

Sunday we had planned to stay in a hotel in Trecenta. We phoned several times, but failed to get connected. When we arrived it appeared that it was closed for the holiday and would open again the next day… That explained the lack of response. A kind neighbour looked for several alternatives, but in the end he had to give up. It seemed our best chance would be to go back to the village we passed through an hour ago, Baruchella. We did discuss other options in a bar, but that did not change anything. The route back was not unpleasant because it was full of shade. Back in Baruchella we found someone in a bar who suggested a b&b 2 km away and who was willing to bring us by car…

We were kindly welcomed and in the evening we had a really wonderful dinner. A lovely salad, a soft carpacchio, a pasta with a great sauce, some chicken, cake and finally a capuccino. And that for ten euro each… Oh, yes, we also had nice bottle of red wine with it! It seems to happen more in this area that the prices are a bit reduced because we are travelling already for so long…

20120829-211051.jpg

20120829-211224.jpg

20120829-211308.jpg

20120829-211354.jpg

20120829-211442.jpg

Berichtnavigatie