Albert & Ineke wandelen richting Rome

English texts below dutch texts

Archief voor de maand “oktober, 2012”

Weer thuis! deel 2 / Home again! part 2

Afgelopen maandag en dinsdag waren we nog in Rome. We hebben toen onze terugreis voorbereid en enkele parken in Rome bekeken. Verder hebben we de St. Jan van Lateranen bezocht, de oudste kerk in Rome.
Woensdag zijn we met de trein naar Bolzano gereisd. Onderweg kwamen we langs Firenze, Bologna, Verona, Rovereto en Trento. Heerlijk om al die landschappen weer aan ons voorbij te zien trekken en daarmee de herinneringen. Donderdag zijn we met de kabelbaan naar Oberbozen gegaan en hebben daar wat rondgewandeld, net zoals we dat 24 jaar geleden ook hebben gedaan.
Donderdagavond namen we de trein van Bolzano naar München, en vandaar uit de nachttrein naar Arnhem. In die nachttrein hadden we slaapplaatsen geboekt. We sliepen in een klein compartiment met aan beide kanten drie stapelbedjes met een iel trappetje aan het voeteneinde. Wij hadden het linker en rechter bovenste bedje. Er was geen ruimte tussen bed en plafond om te zitten, je kon alleen maar liggen. Beneden was geen ruimte voor onze rugzak, dus die moest mee het trappetje op. Met onze kleren aan en een dekentje over ons heen probeerden we wat te slapen. Dat lukte beter dan verwacht. Toen we om kwart voor acht ’s morgens in Arnhem aankwamen was het koud en nat. Wij zijn eerst maar eens gaan bijkomen met een flink ontbijtje.
Later op vrijdag zijn we naar Renkum gelopen en hebben een leuke avond doorgebracht bij onze vrienden Arrie en Lex bij wie we ook op de heenweg hebben overnacht.
Zaterdag zijn we, deels in de regen, naar Scherpenzeel gewandeld. Toch nog een etappe van bijna 25 km. ’s Avonds hebben we gegeten bij restaurant Het Begin in Scherpenzeel. Dat was het restaurant waar we ook de eerste avond, op 7 juni, hebben gegeten. De eigenaar vond het zo leuk dat we een schitterende bos bloemen kregen bij binnenkomst!

Gisteren zijn we tenslotte de resterende kilometers naar huis gelopen, samen met Albert’s broer Noud en zijn vrouw Wilma, Ineke’s zus Carla en vriendin Christine. Op een gegeven moment voegde ook oom Ton zich bij ons gezelschap. In een restaurantje op 2 km van ons huis werden we daarna hartelijk verwelkomd door onze moeders, Ineke’s zus Marjon, Marcel, Jorian, Kirsty en Ron.

Om vijf uur zijn we begonnen aan de laatste twee kilometer naar huis. Voor de deur thuis lagen welkomskaarten, enkele schitterende bossen bloemen en een fles wijn. Wat zijn we toch gezegend met zulke buren, vrienden en familie! We zijn blij en dankbaar voor al die warmte en waardering. Ook de bloglezers willen we bedanken. We hebben zeer genoten van de enthousiaste reacties via de blog en via de email.

We zullen in de komende tijd nog heel wat mensen gaan bedanken voor hun steun bij de voorbereiding en later gedurende de tocht. Zonder die hulp hadden we het nooit volbracht en was het zeker niet allemaal zo soepel verlopen. Het zal nog wel even duren voordat we echt “geland” zijn, maar daar hebben we ook nog even de tijd voor. Foto’s en andere informatie over onze tocht maken we over enige tijd toegankelijk op een website.

Tenslotte, in totaal hebben we van huis tot aan Rome 2937 kilometer gelopen. Als we de kortste route hadden genomen zouden dat er zo’n 1800 zijn geweest. Wij hebben gekozen voor de mooie natuurgebieden, zoals de Niederrhein, de Eifel, de Hünsruck, het Odenwald, het Taubertal, de Romantische Strasse, de Via Claudia Augusta die ons door Süd Tirol voerde en daarna over de Apenijnen op de Via degli Dei en tenslotte de Franciscaanse voetreis langs Assisi, Rieti en Greccio. We hebben door die keuze meer gelopen en vooral meer geklommen en gedaald, maar naar ons gevoel ook eindeloos meer genoten van de prachtige natuur en schittende vergezichten. Mochten er mensen die ook een wat langere wandel- of fietstocht overwegen hebben we maar één advies: doen! Tot ziens!

Last Monday and Tuesday we were still in Rome. We prepared our return trip and visited several parks. We also visited the St. John of Lateran, the oldest church in Rome. Wednesday we travelled by train to Bolzano/Bozen. We passed by Firenze, Bologna, Verona, Rovereto and Trento. It was great to see all the landscapes again passing by and to recall the memories that came along. Thursday we went up with a cable car to Oberbozen to walk in the mountainous area nearby, like we did 24 years ago.
Thursday evening we took de train from Bolzano to Münich and from there with a night-train to Arnhem. In that night-train we had booked sleeping places. We slept in a small compartment with three little bunk beds on both sides, with a staircase at the end. We were assigned the left and right upper bed. The room between the bed and the ceiling was too small to sit, you could only lie down. Below there was no space for our backpacks, so we had to take them up… With our clothes on and a blanket on top we tried to get some sleep, which we did, at least more than we expected. When we arrived in Arnhem at a quarter to eight in the morning it was cold and wet. We decided first to get a decent breakfast. Later that day we walked to Renkum and spent a nice evening with our friends Arrie and Lex, where we also spent a night at the beginning of our trip.
Saturday we walked, partly in the rain, to Scherpenzeel, which was still a stage of almost 25 km. That evening we ate at restaurant Het Begin (the beginning) in Scherpenzeel. That was the restaurant where we also ate at our first evening, on June 7th. The owner liked this so much that we received a magnificent bush of flowers when we entered!
Yesterday we walked the remaining kilometers towards home together with Albert’s brother Noud and his wife Wilma, Ineke’s sister Carla and our friend Christine. Later also uncle Ton joined us. In a restaurant 2 km from our home we were warmly welcomed by our mothers, Ineke’s sister Marjon, Marcel, Jorian, Kirsty and Ron.
Around 5 pm we started at our last two kilometers homewards. In front of our door there were welcome cards, some beautiful bushes of flowers and a bottle of wine… We are really blessed with such neighbours, friends and family! We are happy and grateful for all the warmth and appreciation. We also want to thank the readers of this blog. We have enjoyed all the enthusiastic responses via the blog and via email.

In the coming period we will still thank quite a lot of people for their support during the prepartion and also later during our trip. Without that help we would not have accomplished the trip and it would certainly not have gone so smoothly as it all went now. It will take some time before we really will have “landed”, but we still have some good time to do so. Pictures and other information about our journey will, some time later, be made accessible on a website.

Finally. In total we have walked from home to Rome 2937 kilometer. If we would have selected the shortest it would have been around 1800 km. We have chosen to pass through beautiful nature reserves, like the Niederrhein, the Eifel, the Hünsrück, the Odenwald, the Taubertal, the Romantic Road, the Via Claudia Augusta that brought us through Süd Tirol and later we crossed the Apenines on the Via degli Dei en finally the Franciscan footpath along Assisi, Rieti and Greccio. Because of that choice we have walked more and especially we climbed and descended more, but we feel that we enjoyed endlessly the beautiful landscapes and great panorama’s. In case there are people who are also consider a somewhat longer hike of bike journey we have got only one piece of advice: just do it!
Stay well!

20121015-112305.jpg

20121015-112335.jpg

20121015-112400.jpg

20121015-112439.jpg

20121015-112523.jpg

20121015-112700.jpg

20121015-113018.jpg

Siamo arrivati!!

We zijn aangekomen in Rome!! Eigenlijk gisteren al. En werden meteen verwelkomd. We waren nog niet de stad binnen of een fietser in sporttenue stopte en vroeg waar we vandaan kwamen. En meteen daarna feliciteerde hij ons dat we nu waren aangekomen. Complementi!

Een kwartiertje later vroeg een mevrouw ook waar we vandaan kwamen en toen ze het begreep bood ze ons meteen een kop koffie aan.

Vanochtend zijn we om half acht vertrokken en net voor 10 uur waren we binnen in de Friezenkerk.
Verschillende mensen hadden ons afgeraden naar het centrum van Rome te lopen, vooral vanwege de drukte en de smog. Wij hadden geluk dat het vandaag zondag is. We hebben genoten van het ontwaken van de stad, met een fraai zonnetje en hier en daar al een barretje open voor een lekkere bak koffie.

Om tien uur in de kerk begon meteen een half uur uitleg over de historie van de kerk. De kerk was overvol en extra stoelen werden aangedragen. Om half elf begon de mis. Na afloop spraken we de rector van de kerk aan en hij bood meteen aan om een oorkonde te schrijven…. Even later kregen we, na bestudering van onze volle stempelkaart een officieel document in handen dat bevestigt dat we te voet vanuit Nederland naar Rome zijn gelopen…

Wij gaan hier nog een paar daagjes genieten en wennen aan het idee dat het er nu op zit…
Over precies een week hopen we weer in Amersfoort te zijn. Dan volgt nog een laatste blog…

We have arrived in Rome!! Actually yesterday already. And we were immediately welcomed. We had hardly entered the city when a cyclist in sports clothes stopped and asked us where we came from. And then he congratulated us that we had arrived. Complimenti!

Fifteen minutes later a lady also asked where we were from and when she understood she immediately offered us something to drink.

This morning we left at 7.30 and arrived just before ten in the Church. Several people had adviced us not to walk into the centre of Rome, especially because of the traffic and the smog. We were lucky that today is a Sunday. We have enjoyed the wakening of the city, with a nice sunshine and here and there already a bar opening for some coffee.

At ten o’clock in the church a half-hour lecture started on the history of the church. The church was crowded and extra chairs were brought inside. Mass started half an hour later. Afterwards we talked to the rector of the church and he offered to write a testimony… Somewhat later, after our pilgrim passport fully filled with stamps was studied, we received an official document that confirms that we have walked from the Netherlands to Rome…

We will enjoy a few days here and try to get used to the idea that it’s over, we’ve done it… In exactly one week we hope to be back in Amersfoort. Then we will write a final blog…

20121007-161025.jpg

20121007-161058.jpg

20121007-161119.jpg

20121007-161137.jpg

20121007-161158.jpg

20121007-161220.jpg

Bijna … / almost there

Afgelopen zaterdag werd de moeder van Ineke 89 jaar! En Carla, Ineke’s zus, was ook jarig! We hebben dat in Greccio gevierd met om half elf ’s ochtends twaalf kanon-schoten en ’s avonds om tien uur nog eens met vuurwerk. Eerder op de avond werd het beeld van de aartsengel Michael uit de kerk gehaald en in een processie door het dorp gedragen en daarna weer teruggebracht. Het hele dorp neemt deel aan dergelijke feesten dus het was een drukte van jewelste. Michael is de patroon van het dorp en elk jaar op 29 September wordt zijn naamdag gevierd.
Wij hebben die avond heerlijk gegeten met Franz en Waltraud, een wandelend stel uit Noord Italie, uit het gebied waar ze Duits spreken. Omdat ze een aantal zelfde etappes liepen in dezelfde periode hebben we verschillende avonden samen doorgebracht. Erg gezellig. We aten afgelopen zaterdag in een eenvoudig restaurantje op het feestelijke dorpsplein, waar we dan ook een eenvoudig maal verwachten, maar het werd wederom een feestmaal. Van alles was er teveel en het smaakte overheerlijk!

We staan steeds weer verbaasd van de schitterende uitzichten op dorpjes in de bergen die tegen de rotsen zijn opgebouwd. Gistermorgen realiseerden we ons pas goed dat we in zo’n dorpje (Calvi dell’Umbria) geslapen hadden toen we de bijna 600 treden naar beneden afgingen om het dal te bereiken. Het lijkt er trouwens op dat de grillige hoge bergen nu hebben plaatsgemaakt voor een lieflijk landschap met heuvels. Het is begin oktober en het weer is nog altijd lekker warm. Aan de natuur te zien lijkt er een tweede lente te beginnen. We zien de krokussen bloeien en het gras is helder groen.

We kwamen gisteren uit bij een samenkomst van beekjes, en doordat er ’s nachts wat regen was gevallen was het hele pad ondergelopen (zie foto). Wat te doen? Een mogelijkheid is je wandelschoenen uit te doen en er doorheen te waden op slippertjes of iets dergelijks.
Wij gingen op zoek naar een andere doorgang. De rugzak ging af en even later kropen we ter verkenning door een aantal struiken en vonden een mogelijkheid om via wat takken over te steken. Nadat we de rugzakken weer hadden opgehaald verliep de oversteek zonder problemen. De oever aan de overkant was erg steil, maar gelukkig stond er een boom waaraan we ons konden optrekken. Toen bleek dat we nog onder prikkeldraad door moesten, maar ook die hindernis was te nemen. Toen we uiteindelijk weer op de goede weg waren zagen we allerlei grote plastic zakken aan enkele takken te drogen hangen… Tja, die hadden goed van pas gekomen als ze aan de andere kant hadden gehangen… Later hoorden we van andere wandelaars dat zo iedereen zijn eigen, maar een andere, oplossing had gevonden. Leuke puzzeltjes.

De gastheer van ons verblijf gisteren maakt veel foto’s van zonsondergangen. Vanuit zijn balkon heeft hij prachtig uitzicht op een enorme vallei, waar hij elke dag de zonsondergang volgt. Hij weet precies hoe lang de zon er over doet en wanneer de kleuren veranderen. Uiteindelijk is er maar een korte periode waarin je de mooiste foto’s kan maken, maar het blijft afhankelijk van de wolken (kleur, dichtheid, grootte, etc.). Hij maakt ook een kleine fotoreportage van zijn gasten. Bij aankomst, onder het eten en de volgende dag bij het ontbijt en het vertrek maakt hij verschillende foto’s. Hij stuurt die dan later per email aan de gasten toe als herinnering.

Een paar dagen eerder waren we bij een mevrouw die haar gasten fotografeert. Zij verzamelt die foto’s in een doos en daar mag je doorheen gaan om te zien of je toevallig iemand herkent.. Wij herkenden niemand, maar het was wel een fraaie verzameling van wandelaars en fietsers in tenue.

We zitten nu nog maar een paar dagen van Rome… Inmiddels meer dan 2800 km gelopen. We zijn begonnen aan deze tocht met een duidelijke richting, maar zonder te weten waar en hoe die tocht zou eindigen. Het ziet er nu naar uit dat we Rome gaan halen!! We hopen op zondagmorgen 7 oktober bij de Friezenkerk in Rome te zijn. Elke zondag om half elf wordt daar een mis in het Nederlands gevierd en dat lijkt ons een mooie afsluiting.

Na een paar dagen Rome gaan we dan met de trein richting Nederland in enkele etappes. Op zondag 14 oktober hopen we dan in de loop van de middag thuis te komen, nadat we onze laatste etappe hebben gelopen: Scherpenzeel – Amersfoort (18 km), dat is de omgekeerde route van onze eerste etappe. Ook dat lijkt ons een mooie afsluiting.
Via de blog zullen we het nog laten weten als we Rome en later Amersfoort hebben bereikt…

Last Saturday Ineke’s mother (89 years!) and Ineke’s sister Carla both celebrated their birthday.
We celebrated this in Greccio with twelve gun shots around 10.30 in the morning and later in the evening around 10 p.m. with fireworks. Earlier in the evening the statue of archangel Michael was taken out of the church and was carried in a procession through the village and was safely returned afterwards. The whole village participates in such events, so it was quite busy. Michael is the patron saint of the village and every year on 29 September his nameday is celebrated.
We had a wonderful meal that evening with Franz and Waltraud, a couple from the North of Italy, from the area where they speak German. Because they walked a number of similar stages in the same period we have spent several evenings together. Very enjoyable. Last Saturday we ate in a simple restaurant on the village square where the festivities were going on. We expected a simple meal, but again it was a feast meal. Of all the dishes there was too much and it all tasted wonderful!

Each time we are still fascinated by the view of villages in the mountains that are built against the rocks. Yesterday morning we realized well that we had slept in such a village (Calvi dell’Umbria) only when we descended the almost 600 stairs downwards to reach the valley.
It seems that the stubborn higher mountains have now been replaced with lovely landscapes and hills. It is the beginning of October and it is still really warm. Looking at nature it seems a second spring is beginning. We see crocusses blossoming and the grass is clear green.

Yesterday we came at a place where little streams came together. Because it had rained in the night, the whole road was covered with water (see photo). What to do? One possibility is to take of your walking boots and to go through the water on flip-flops or something similar.
We looked for another passage. We took off our backpacks and a little later we were crawling through some bushes looking for a route to pass the streams. We found an option to cross the water with the help of some branches. We collected our backpacks again and crossed without problems. The slope at the other side was very steep but luckily there was a tree which we used to pull ourselves up. Finally it appeared that we had to pass some barbed wire, but also that hindrance was taken. When we were finally on the right road again we saw several big plastic bags hanging to dry on some branches…. They would have been useful if they had been on the other side. Later we heard from other hikers that everyone had found their own, but different, solution. Nice puzzles.

The landlord of our overnight address yesterday regularly takes pictures of a sundown. From his balcony he has a beautiful view of an enormous valley, where he follows the sundown every day. He knows exactly how long the sun takes and when the colours change. Finally there is only a short period in which you can make beautiful pictures, although it always depends on the clouds (colour, thickness, size, etc.).
He also makes a small series of photos of his guests. At arrival, while having dinner, the next day at breakfast and when leaving he makes several pictures. He later sends them by email to his guests to remember the special stay.

A few days earlier we stayed in a b&b of a lady who also takes photos of all her guests. She keeps the pictures in a box that you can go through to see of you recognize anyone… We did not recognize a single person, but it was funny to see all the hikers and bikers in their colourful outfits.

We are only a few days from Rome… By now we have hiked more than 2800 km. We started with a clear direction, but without knowing where and how the journey would end. It looks now that we are going to make it to Rome!! We hope to arrive on Sunday morning 7th of October at the Frysian Church in Rome. Every Sunday 10.30 a mass is starting that is celebrated in Dutch. We thought that that would be a nice closure.

Then, after a few days in Rome we go by train back to the Netherlands in several steps. On Sunday the 14th of October in the course of the afternoon we hope to arrive at home, after we walked our final stage Scherpenzeel – Amersfoort (18 km), that is the reverse of the trajectory of our first day. Also that looks like a nice closure to us.
Via the blog we will let you know when we have arrived in Rome and later in Amersfoort…

20121003-210434.jpg

20121003-210528.jpg

20121003-210622.jpg

20121003-211017.jpg

20121003-210800.jpg

20121003-210737.jpg

20121003-210700.jpg

Berichtnavigatie