Albert & Ineke wandelen richting Rome

English texts below dutch texts

Dynamisch dalen / Dynamic descending

We zijn vanochtend aangekomen in Firenze! Later vandaag hebben we de taal-school bezocht waar Albert in April lessen volgde. In het restaurantje waar hij altijd heenging voor lunch werden we hartelijk verwelkomd (Il Girasole, Via F. Portinari 15). Het laatste stukje vanuit Fiesole was maar 2,5 uur lopen. Na het vlakke stuk tussen Trento en Verona en daarna de Povlakte was het heerlijk om de afgelopen week weer in de bergen te wandelen. Uitsluitend voetpaden en prachtige uitzichten. De afgelopen week was het ook stukken koeler, heel plezierig en zelfs de regen was een welkome verandering. We zijn ook overgegaan van het wat grillige gebergte van de provincie Emilia Romagna naar het lieflijke Toscane, met de bekende glooiende landschappen en cipressen. Ondertussen beschouwen we onze nieuwe schoenen wel als ingelopen. De problemen vielen mee, maar de sporen in de vorm van resten van blaren aan de zijkant van de voeten zijn nog wel even zichtbaar.

Afgelopen zondag hadden we een pittige etappe. In het routeboekje werd al gewaarschuwd voor de etappe van de Passo della Futa naar Sant’Agatha. Het ging om een wel erg steile afdaling op een natte ondergrond. Gelukkig regende het die dag niet, want dan zou het helemaal een glibberpartij zijn geworden. Bij zo’n steile afdaling heb je “tegenpunten” nodig, bijvoorbeeld een steen, een wortel of gewoon een boom, waar je een voet tegenaan kan zetten en weer even tot rust kan komen. Maar wat als je geen tegenpunten ziet in de modder en de met bladeren bedekte rotsige stenen? Het routeboekje sprak over eventueel vasthouden aan takken en wat maar voor handen zou zijn, om te voorkomen dat je wegglijdt. As je dat van tevoren leest dan denk je dat het toch wel zal meevallen. Maar als je eenmaal bezig bent vraag je je tijdens zo’n afdaling van anderhalf uur meermalen af waar je aan begonnen bent. Je wordt er trouwens wel al doende handiger in om min of meer gecontroleerd stukjes te glijden. Dynamisch afdalen noemen we het maar (op die dag kwamen we niet aan foto’s maken toe, maar later in Fiesole vonden we een beeld dat precies weergaf hoe we ons voelden toen we naar beneden kwamen, zie de foto’s).

Het ontbijt in Italië bestaat vooral uit koffie en wat zoetigheden. Geen eitje, geen ham of kaas, zelfs geen boterham zoals wij die kennen. Van de Italiaanse keuken voor de lunch en avondeten genieten we volop, zoals afgelopen week bij een mevrouw die kamers verhuurd aan wandelaars en ook een heerlijke maaltijd kookt omdat er verder niets is in het dorp. Alles uit eigen tuin en biologisch en gezellig om zo bij haar aan tafel te zitten bij de keuken, terwijl ze voor ons kookt en vertelt over haar leven.

We gaan nu beginnen aan het laatste deel van de reis, de ruim 500 kilometer durende Franciscaanse Voetreis van Florence naar Rome, via Assisi. Zoals het er nu naar uitziet verwachten we rond 9 Oktober aan te komen in Rome.

This morning we arrived in Firenze! And later today we visited the language school that Albert attended in April and the trattoria where he always went for lunch (Il Girasole, Via F. Portinari 15). We felt very much welcome!

The last part from Fiesole was only 2.5 hours walking. After the flat area between Trento and Verona and afterwards the Po area, it was wonderful to walk in the mountains again. No murrum roads, only foothpaths and stunning views. In the past week it was luckily also much cooler… and even the rain was a welcome change.

During the week we passed from the tough mountains of the province Emilia Romagna to the more lovely Tuscany hills, with the well-known sloping landscapes and cipres trees.
In the meantime we assume that we are now used to our new shoes. We had less problems than we expected, but we can still see where the blisters appeared on the side of our feet.

Last Sunday we had a tough stage. In the guide book we had already seen the warnings for the stage from Passo della Futa to Sant’Agatha. It was about a very steep descent on wet soil. Luckily it did not rain that day otherwise it would have become a slippery business completely. During such a steep descent you need “counterpoints”, for example a stone, the root of a tree or just a tree to put your foot against to rest and plan the next step. But what if you do not see any counterpoints in the mud and the rocks are covered with leaves? The guide book talked about where possible hold on to branches and what else is available to prevent you from sliding downwards… When you read that the day before then you assume that it will be okay. But once we were struggling to get down safely we wondered what we were doing… By the way, we did become better at controlled sliding down certain bits. We called it dynamic descending (during that day we did not think about making pictures, but later in Fiesole we found a statue that exactly showed how we felt as we came down, see the pictures).

The breakfast in Italy consists especially of coffee and something sweet. No boiled egg, no ham, no cheese, not even a slice of bread as we know it. We very much enjoy the italian kitchen for lunch and dinner. Like with the wonderful lady who last Sunday cooked a great meal for us. Everything from her own garden, biological. It was very cosy to sit at her table while she was cooking for us and telling us about her life.

We are soon starting the last part of our journey, the over 500 kilometers of the Franciscan Foothpath from Firenze to Rome, via Assisi. As it looks now we expect to arrive in Rome around the 9th of October.

20120905-215434.jpg

20120905-215620.jpg

20120905-215707.jpg

20120905-215804.jpg

20120905-215852.jpg

20120905-215925.jpg

Enkel berichtnavigatie

4 gedachten over “Dynamisch dalen / Dynamic descending

  1. Oh, oh, oh wat geniet ik toch altijd weer van jullie “mee slepende” verhalen! Je “loopt” als het ware met jullie mee! Wat schrijven jullie dit leuk, herkenbaar en vol vuur. En wat fantastisch is het dat jullie “al” aan het laatste stuk(je) bezig zijn.

    Wat een euforie moeten jullie voelen dat jullie het toch mooi gedaan en gemaakt hebben! Want hé…. na al die kilometers worden de laatste 500 toch appeltje eitje voor jullie!

    Wat ben ik trots op jullie! Het aller-aller laatste zal ik waarschijnlijk niet meemaken want dan zijn wij (of komen wij) net aan in Australië wat overigens natuurlijk ook helemaal geen straf is! Ik hoop dat jullie net zo van onze blog genieten als ik van die van jullie. Maar ik neem aan dat jullie de komende weken nog wat schrijven???

    Toi, toi, toi voor het laatste eind spurt!

  2. Nicky op schreef:

    Hi Albert and Ineke – such a pleasure to meet you both today in ‘Il Girasole’, Florence. You are both an inspiration and I admire you to have the courage to undertake such a long journey. My feet would of drop off long before…
    I wish you well and a very happy ending to this wonderful trip you have taken in your lives.
    Best wishes and Angel blessings
    Nicky xoxo

  3. Wat goed! Rome komt in zicht, jullie durven er zelfs een datum aan te hangen.
    Jammer hè dat ook dit sprookje eindigen zal. Maar nu nog niet!
    Vond het verhaal over de modderafdaling erg leuk en beeldend beschreven.
    Geniet nog even van de ingelopen schoenen!

  4. Anneke op schreef:

    Hoi Ineke en Albert hier weer even een groet uit het zonige nederland, dat was het de afgelopen dagen. wat maken jullie weer een bijzondere dingen mee en na het wonen en werken in Afrika zijn jullie toch wel glibberige paden gewend. Maar goed hoor en dan nu de laatste etappe, succes en tot jullie volgende bericht. Hartelijke groeten Anneke

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: