Albert & Ineke wandelen richting Rome

English texts below dutch texts

Bravi! Complimenti!

We hebben de afgelopen week het laatste stuk van de wandelroute van de Via Claudia Augusta gelopen. Vanaf Trento zijn wij zuidwaarts gegaan en daar begint ook het echte Italië, wat betreft taal en cultuur. We volgen nu voor korte tijd Reitsma’s Fietsroute. Dat houdt in dat we vooral op asfalt lopen, op een enkele grasstrook na, en af en toe een pad onder de druivenranken door. Lopen op asfalt is zwaarder voor voeten en knieen en zeker met warme temperaturen zijn we alert om problemen te voorkomen.

De vallei waar we nu doorheen lopen is ook weer prachtig, met trotse bergen aan beide kanten en schilderachtige dorpjes. Ook hier hebben we inmiddels tropische temperaturen, tussen de 35 en 39 graden en dat is in de schaduw, die we niet altijd vinden. ’s Ochtends zijn de temperaturen heerlijk koel en vanaf 11u loopt de temperatuur op, en die blijft dan stijgen tot 5 uur ’s middags. Daarna zakt die weer in drie uur tijd tot zo’n 20 graden.

Ook toen Ymkje met ons meeliep hadden we een paar pittige wandeldagen met flinke temperaturen. Ondanks de warmte waren het gezellige dagen waar we veel plezier met elkaar hebben gehad en weer enkele nieuwe liedjes aan het repertoire hebben toegevoegd. We proberen om rond twee uur ’s middags thuis te zijn, maar dat wordt meestal wel zo rond half vier omdat we toch weer iets te ambitieus plannen…

Afgelopen zaterdag heeft Albert nieuwe wandelschoenen gekocht. De oude waren behoorlijk versleten en de resterende zool was gebroken. Nieuwe wandelschoenen zijn al gauw een nachtmerrie op een dergelijke tocht, vandaar dat de aankoop was uitgesteld en uitgesteld. Gelukkig gaat het inlopen van de nieuwe schoenen redelijk goed.

We waren al onder de indruk van de gastvrijheid en hartelijkheid in Duitsland en Oostenrijk maar de Italianen maken het ons wel erg makkelijk om ons hier thuis te voelen en dol op ze te zijn. Wat opvalt is de jovialiteit en uitbundigheid. Op straat wordt regelmatig “bravi” en “complimenti” geroepen als we met onze rugzak voorbij lopen en Ineke kreeg gisteren waardering van een paar wegwerkers die ons maar dapper vonden in dit weer. Net zo gemakkelijk worden we door fietsers met enkele verwensingen gecorrigeerd als we teveel naar het midden van de weg lopen.

Een mooi voorbeeld van gastvrijheid was toen we eergisteren na een lange warme dag aankwamen bij ons bed & breakfast adres en de gastvrouw spontaan aanbood om die avond voor ons te koken. We waren er in het dorp al achter gekomen dat het een adres in de bergen was en dus nog een flink klimmetje op het einde van de dag. We kregen een fantastische maaltijd met tomaten, sla uit eigen tuin, heerlijke wijn van de eigen wijngaard, een pasta, een heerlijk stuk vlees en een ijsje toe. Het feit dat Albert zich aardig verstaanbaar kan maken in het Italiaans maakt de uitwisseling leuk.

Op dinsdag hadden we een mooi bed & breakfast adres geregeld en toen we er bijna waren bleek er nog een flinke rivier tussen te zitten en nergens een brug. We konden het dorpje aan de overkant zien liggen……. Toen we belden met de eigenaresse bleek dat de brug een flink stuk verder was en bovendien niet echt een weg voor wandelaars. Ze bood aan ons op te komen halen en zo zaten we dus aan de goede kant van de rivier om via een voetgangerspad naar Verona te lopen. Helaas liep het pad al snel dood in de achtertuin van een aardige Italiaanse familie. Een paar dorpen verderop konden we nog wel een stuk langs de Adige lopen. In totaal hebben we er nu meer dan 2000 km opzitten.
Woensdagavond (22e) hebben we al verhalend gezellig doorgebracht met Zuster Maria-Luisa in ons appartementje in Verona. Ze heeft ons wat tips gegeven over winkels die we nodig hebben. Morgen gaan we lunchen in het huis voor oudere nonnen, waar zij werkt. Vrijdag gaan we dan weer verder, de gevreesde Po-vlakte op.

In the past week we have walked the last part of the Via Claudia Augusta gelopen. From Trento we have gone south and that is also where the real Italy begins, as far as language and culture is concerned. Later we have followed for some days Reitsma’s Bikingtrail. This means that we have walked most of the time on murrum, except for some small grassroads and here and there a path under the grapevines. Walking on murrum is more taxing for feet and knees and certainly with the warmth we are alert to avoid problems.

The small valley that we walked through is again beautiful, with proud mountains on both sides. Also here we have tropical temperatures, between 35 and 39 degrees, and that is in the shadow, that we do not always find. In the mornings it is pleasantly cool. Then from 11 the temperature is rising till about 5 in the late afternoon. Then it drops again till around 8, when it is about 20 degrees.

Also when Ymkje walked with us we had a few tough days with high temperatures. Despite the heat these were nice days where had fun and some new songs were added to our repertoire. Each day we try to be home at two, but the walking mostly ends at least an hour and a half later, because we have again planned a bit too ambitious…

Last Saturday Albert bought new walking shoes. The old ones were really finished and the remaining sole was broken. New walking shoes easily become a nightmare on this type of journey, so the purchase was postponed and postponed. Luckily so far no major problems have occured.

We were impressed about the hospitality and kindness in Germany and Austria, but the Italians make it very easy to love them and to feel at home. What we notice is the joviality and enthusiasm.
While walking we often hear people calling out “bravi” and “complimenti” when we pass by. Ineke yesterday received appreciation of a few roadworkers who thought we ware brave to walk in this weather. But, just as easily, we are shouted at by some bikers when we walk too much in the middle of the road.

A good example of the hospitality we saw yesterday when we arrived aft a long warm day at our bed & breakfast address and the landlady offered spontaneously to cook that evening for us. We had found out in the village that the address we were looking for, was higher up in the mountains. So, it was quite a climb at the end of the day and we were fearing to have to go down for some food, and then up again for the night…. In stead we received a wonderful Italian meal with tomatos and salad from their own garden, even a wonderful wine from their own vineyard, a pasta, some meat and an ice-cream for dessert. The fact that Albert manages to keep some conversation in Italian makes the exchanges a lot of fun, although the Italians usually overestimate his skills.

On Tuesday we had nice bed & breakfast address arranged in the morning. When we were nearly there it appeared that a river needed to be crossed…. without a bridge nearby… We could see the village lying on the other side… When we called with the owner she realized that it was too far for us to walk the extra 3 hours (to the nearest bridge! and then back…) in the heat and she offered spontaneously to come and collect us by car. When we wanted to pay the next day for the transportation she did not accept and said that it was an honour to help pilgrims…
She also told us how to find a path along the river Adige to Verona. Unfortunately the path ended two blocks away in the backyard of a nice Italian family… But, anyway a few villages further on we were able to walk for some time along the Adige.

In total we have now walked for over 2000 km. Wednesday (22nd) we spent a cosy evening with Sr Maria Luisa in our little apartment in Verona sharing stories. She gave us some tips on shops that we need. Tomorow we will have lunch at the house for elderly nuns, where she works, Friday we will continue our journey, entering the feared Po-area.

20120823-001526.jpg

20120823-001559.jpg

20120823-001627.jpg

20120823-001647.jpg

20120823-001705.jpg

Enkel berichtnavigatie

4 gedachten over “Bravi! Complimenti!

  1. 2000 km is ook wel een moment om bij stil te blijven staan. De schoenen van Albert geven goed aan wat een eind dat is. Verzoek; stuur een paar foto’s waar ook jullie herkenbaar op staan die heb ik, behalve de foto van Ineke en Ymkje TNT gemist. Oh solo mio…. Geniet lekker van al het goede op jullie pad.X

    • Tonny op schreef:

      Tjonge, de bewondering blijft alleen maar toenemen. Ieder nieuw verhaal is genieten op zich en bijzonder dat ik mee mag delen in jullie belevenissen. Blijf volhouden en geniet van elkaar en de omgeving. Op naar het einddoel.

  2. Anneke op schreef:

    Fantastsich hoor 2000 km erop zitten. weer erg leuk om jullie verhalen te lezen. Ik stuur het steeds door naar Anna Poot en die vind het ook geweldig om jullie verhalen te lezen. Succe en tot een volgend bericht. hartelijke groeten en wel veel drinken hoor met die warmte. Maar dat weten jullie natuurlijk wel met jullie tropen ervaring.

  3. Lieve Albert en Ineke,

    Wat gaan jullie fantastisch goed zeg! 2000 km. Afgelopen weekeind zijn wij 4 dagen in het Eifel gebied geweest en hebben daar, weliswaar korte stukjes, gelopen en toen kreeg ik ineens zo ontzettend het gevoel van wat jullie beleven en zien onderweg! Ik heb daar echt even jullie “gevoel” staan opsnuiven! En ik kan me heel goed voorstellen dat jullie nog meer genieten… Jullie zien al onvoorstelbaar ver! Chapeau voor jullie! Ga zo door, geniet van alles en iedereen wat op je pad kom!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: